Στο βόρειο Ιράκ, οι Γιαζίντι διακινδυνεύουν τα πάντα, για να ξεφύγουν από το Ισλαμικό Κράτος

Του John Davison, Reuters

Σε μετάφραση της Βιολάκη Ροδάνθης, Ερευνητική Ομάδα S.A.F.I.A. – τομέας Μέσης Ανατολής

Σε επιμέλεια της Μαρίας Μπαρέτα , Συντονίστρια Έρευνας Ομάδα S.A.F.I.A. – τομέας Μέσης Ανατολής

26/11/2016

 

Όταν οι βόμβες ξεκίνησαν να εκρήγνυνται γύρω από την πόλη Tal Afar καθώς οι σιιτικές δυνάμεις μετέφεραν τη μάχη κατά του Ισλαμικού Κράτους στο νότιο Ιράκ, ο Abu Faraj βρήκε την ευκαιρία να δραπετεύσει της αιχμαλωσίας.

Εκείνος και δεκαεπτά ακόμη μέλη της κοινότητας των Γιαζίντι, μία από τις αρχαιότερες μειονότητες του Ιράκ, μετακινήθηκαν προς τις παρυφές της πόλης, ενώ οι Ισλαμιστές που τους είχαν υπό καθεστώς αιχμαλωσίας ήταν απασχολημένοι στη μάχη.

Τέσσερις μέρες αργότερα, νωρίς το απόγευμα, δραπεύτεσαν. Η ομάδα, η οποία περιελάμβανε γυναίκες και παιδιά, διέσχιζε ολονυχτίς την έρημο και ώρες αργότερα έφτασε στην ελεγχόμενη κουρδική περιοχή όπου ήταν ασφαλείς.

“Θυμάμαι την ακριβή ώρα που αποφασίσαμε να αποδράσουμε, ήταν 6:50 μ.μ.” είπε ο Abu Faraj, 23, ο οποίος περίμενε περισσότερο από δύο χρόνια γι’ αυτή τη στιγμή.

“Έπρεπε να περπατάμε στην ίδια σειρά μέσα στην έρημο και να ακολουθούμε τις πατημασιές του καθενός σε περίπτωση που η περιοχή είχε νάρκες,” δήλωσε, εκδηλώνοντας το αίσθημα του φόβου της πιθανής αναγνώρισής του από τους μαχητές του Ισλαμικού Κράτους, οι οποίοι ακόμη κρατούσαν αιχμάλωτους μερικούς από τους συγγενείς του.

Η ομάδα [αυτών], που περιελάμβανε τη σύζυγο και τις δύο κόρες του Abu Faraj, πιάστηκε αιχμάλωτη όταν το Ισλαμικό Κράτος εισέβαλε στο Sinjar, στο βόρειο Ιράκ, τον Αύγουστο του 2014.

Οι αντάρτες συστηματικά σκότωναν, αιχμαλώτιζαν και υποδούλωναν χιλιάδες Γιαζίντι, των οποίων οι πεποιθήσεις αποτελούν ένα συνονθύλευμα αφηγημάτων από ορισμένες αρχαίες θρησκείες της Μέσης Ανατολής, και θεωρούνται από το Ισλαμικό Κράτος ως λάτρεις του διαβόλου.

Μαζικοί τάφοι Γιαζίντι έχουν εντοπιστεί από τη στιγμή που οι Κουρδικές δυνάμεις ανέκτησαν περιοχές βόρεια της περιοχής Sinjar τον Δεκέμβριο του 2014, καθώς και μετά την ανάκτηση της ίδιας της πόλης το Νοέμβριο του 2015· το Ισλαμικό Κράτος παρόλα αυτά είχε ήδη μεταφέρει αρκετούς Γιαζίντι σε άλλες περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της Tal Afar.

Πηγές πληροφόρησης από την περιοχή πιστοποιούν πως χιλιάδες άνθρωποι έχουν δραπευτεύσει από την πόλη Tal Afar τις τελευταίες μέρες, ενώ παραστρατιωτικές ομάδες Σιιτών εξαπλώνονται [στην περιοχή] στα πλαίσια της συμμετοχής τους σε μια επιχείρηση υποστηριζόμενη από τις ΗΠΑ με σκοπό να οδηγήσουν το Ισλαμικό Κράτος έξω από την πόλη της Μοσούλης προς τα ανατολικά.

Οι περισσότεροι απο εκείνους που έχουν διαφύγει ανήκουν στην πλειοψηφία των Τουρκμένων Σουνητών Μουσουλμάνων της πόλης, οι οποίοι φοβούνται κάποια ακραία εκδικητική πράξη από τους Σιίτες μαχητές.

Αλλά οι Γιαζίντι είναι ακόμα ανάμεσα τους, και για τον Abu Faraj και τους ομοίους του, οι οποίοι παραμένουν προς το παρόν σε ένα ετοιμόρροπο κτήριο στη βόρεια πόλη της Duhok, η απόδραση αποτέλεσε τεράστια ανακούφιση.

“Εγκαταλείψαμε τα σπίτια μας τη στιγμή που και άλλοι άνθρωποι δραπέτευαν. Δεν τους ρωτήσαμε ποιοι ηταν, εάν ανήκαν σε οικογένειες μελών του Ισλαμικού κράτους. Εκμεταλλευτήκαμε απλώς το χάος για να φύγουμε,” είπε, κάνοντας ένα τσιγάρο – απαγορευμένη πράξη υπό την ισχύ του νόμου του Ισλαμικού Κράτους.

“Όσο βρίσκεται το Daesh εδώ παρακολουθήσαμε εκτελέσεις, ξυλοδαρμούς. Ότι και να μας ρωτήσεις (αν είδαμε), εμείς το έχουμε δει.”

Σύζυγος και κόρη απήχθησαν

Ο Abu Faraj, ο οποίος εργαζόταν ως έμπορος σκλάβων στην περιοχή Tal Afar, συγκαταλέγεται στους λίγους νέους άνδρες Γιαζίντι, οι οποίοι έχουν δραπετεύσει από το Ισλαμικό Κράτος. Παρακινούμενος από το φόβο για πιθανή αναγνώριση του, δε μας πληροφόρησε για το πως κατόρθωσε να επιβιώσει, ενώ οι υπόλοιποι είχαν εξαφανιστεί ή εξοντωθεί.

“Οι υπόλοιποι από την ομάδα [αυτή] είναι γύναικες, παιδιά και ηλικιωμένοι.”, είπε.

Παρατηρητές των Ηνωμένων Εθνών αναφέρουν σε έκθεση τους τον Ιούνιο πως το Ισλαμικό κράτος διαπράττει γενοκτονία ενάντια στους Γιαζίντι στη Συρία και το Ιράκ με σκοπό να εξοντώσει μια κοινότητα 400000 ανθρώπων μέσω σκοτωμών, σεξουαλικής δουλείας και άλλων εγκλημάτων.

Μία σαρανταδυάχρονη γυναίκα, που φανερώθηκε μόνο ως “μέλος της οικογένειας Meshu” και είχε καλυμένο το πρόσωπο της με ένα μαντήλι, έκανε το ίδιο ταξίδι με τον Abu Faraj, μαζί με τα τρία μικρότερα παιδιά της.

Όταν επιτέλους καταφέραμε να φθάσουμε σε περιοχή που βρισκόταν υπό την κυριαρχία των Πεσμεργκά (Κουρδικές δυνάμεις), βγάλαμε τις μπούρκες και σηκώσαμε τα χέρια μας – με τα κατάμαυρα ρούχα μας φοβηθήκαμε ότι θα μας θεωρούσαν μέλη του Daesh και θα μας πυροβολούσαν,” είπε.

Ο σύζυγος της, ο 16χρονος γιος της και η 20χρονη κόρη της χωρίστηκαν από εκείνη όταν τους είχαν πάρει αρχικά οι στρατιώτες.

“Δεν γνωρίζω τι τους έχει συμβεί ή που βρίσκονται,” είπε.

Το Ισλαμικό Κράτος πήρε πολλές Γιαζίντι κοπέλες ως σκλάβες του σεξ.

Η οικογένεια μετακινούταν απο πόλη σε πόλη ύστερα από την αιχμαλωσία τους, περνώντας ορισμένο χρόνο σε αυτοσχέδιες φυλακές και τον υπόλοιπο σε ότι συνιστούσε κατ’ οίκον περιορισμό στην περιοχή Tal Afar.

“Δεν εγκαταλείπαμε το σπίτι παρά μόνο για να αποκτήσουμε σημαντικές προμήθειες. Απέφευγα να στέλνω τα παιδιά σε σχολείο του Ισλαμικού Κράτους,” είπε.

“Οι μαχητές του Daesh μας έδιναν το ελάχιστο για να τρώμε, αλλά συχνά ήταν βρώμικο φαγητό και νερό,” είπε, ενώ καθόταν δίπλα στο κουρασμένο και χλωμό παιδί της.

Το Γραφείο Απαγωγών στην πόλη Duhok, ένα παράρτημα υποστηριζόμενο από την Κουρδική περιφερειακή κυβέρνηση, δήλωσε πως εκτιμάται οτι περίπου 3500 Γιαζίντι παραμένουν σε περιοχές ελεγχόμενες από το Ισλαμικό Κράτος, πολλοί εκ των οποίων γυναικόπαιδα.

Αλλά ακόμη και για εκείνους που κατάφεραν να δραπετεύσουν, η δοκιμασία δεν έχει λάβει τέλος.

“Τώρα, βρισκόμαστε σε αδιέξοδο, δε γνωρίζουμε εάν είμαστε σε θέση να γυρίσουμε σπίτι, ούτε που θα κοιμηθούμε απόψε. Είναι στη δικαιοδοσία του Θεού,” είπε ο Abu Faraj.

 

Πηγή:http://www.reuters.com/article/us-mideast-crisis-iraq-yazidis-idUSKBN13L07V

 

Απάντηση