Οι επιθέσεις στα σχολεία έχουν ως σκοπό “να αλλοιώσουν τη συριακή ταυτότητα”

Της Lizzie Porter

Σε μετάφραση της Όλιας Περτσεμλίδη, Ερευνητική Ομάδα S.Α.F.I.A.

Σε επιμέλεια της Μαρίας Μπαρέτα, Συντονίστρια Έρευνας Ομάδα S.Α.F.I.A. – τομεάς Μέσης Ανατολής

6/12/2016

 

“Ήταν μια προμελετημένη επίθεση με σκοπό να δημιουργήσουν φόβο στις καρδιές των παιδιών και των γονιών” [Με την παραχώρηση των αμυντικών δυνάμεων της Idlib/Al Jazeera].

 

Βυρητός – H Wafa Mohammed Ali Zeidan, 35, ήταν στην αίθουσα της τρίτης τάξης όταν άκουσε την πρώτη τρομακτική βοή του αεροπλάνου. Χωρίς δεύτερη σκέψη, η Zeidan, μία δασκάλα Αγγλικών, έτρεξε στην πόρτα, πανικοβάλλοντας κάποια από τα κορίτσια στην τάξη της.

Οι άλλοι μαθητές γέλασαν, φωνάζοντας: ‘’Κυρία φοβάστε τα αεροπλάνα!’’

Πήγε πίσω στο γραφείο της, νιώθοντας ντροπή που τρομοκράτησε τα παιδιά, διακόπτοντας το ίδιο της το μάθημα.

Και έπειτα, άκουσαν την πρώτη έκρηξη.

“Ένα κορίτσι με άρπαξε από τα ρούχα, τρέμοντας και κλαίγοντας,” είπε η Zeidan. “Μετά ακούσαμε τον απαίσιο ήχο του δεύτερου αεροπλάνου. Χάσαμε τον έλεγχο των μαθητών καθώς άρχισαν να πανικοβάλλονται και να τρέχουν.’’

Η Zeidan έχασε τέσσερις από τους συνάδελφους της σε μία βίαιη εναέρια βομβιστική επίθεση σε ένα σχολείο της βόρειας Συρίας στην πόλη Haas στα τέλη Οκτώβρη.

Επίσης, δεκαεπτά μαθητές και 15 κάτοικοι της πόλης σκοτώθηκαν, όπως είπε εκπρόσωπος της συριακής αμυντικής δύναμης των White Helmets στο Al Jazeera.

H Zeidan έχασε τέσσερις από τους συναδέλφους της από έναν αναέριο βομβαρδισμό των βασικών σχολικών κτηριακών εγκαταστάσεων την βόρεια Συρία στην πόλη Haas στα τέλη του Οκτώβρη [Με παραχώρηση των αμυντικών δυνάμεων της Iblib/Al Jazeera]

 

O φιλανθρωπικός οργανισμός για παιδιά, UNISEF,  είπε ότι η επίθεση, στην περιοχή Idlib όπου ήταν στην κατοχή των αντικαθεστωτικών, ήταν ανάμεσα στις χειρότερες σχολικές εγκαταστάσεις από την αρχή του Συριακού εμφυλίου. Αν ήταν προμελετημένη [επίθεση], ήταν ένα έγκλημα πολέμου, πρόσθεσε.

 

“Τα παιδιά μας μισούν να ακούν τη λέξη “σχολείο”. Έχουν ακόμη και φόβο να πάνε στο σχολείο. Μισώ την όψη των βιβλίων ή των σχολικών σακιδίων – αποτελούν τρομακτικές μνήμες για μένα.”

Wafa Mohammed Ali Zeidan, Syrian teacher

 

Δασκάλα για 13 χρόνια, η Zeidan είχε γίνει μάρτυρας προηγούμενων εναέριων βομβιστικών επιθέσεων κατά τη διάρκεια του πενταετή πολέμου στη Συρία. Ποτέ, όμως, δεν είδε κάτι παρόμοιο με την καταστροφή εκείνου το πρωινού του Οκτώβρη. “Ήταν μία υπολογισμένη επίθεση για να προκαλέσει φόβο στις καρδιές των παιδιών και των γονιών,” ανέφερε στο Αl Jazeera.

Η επίθεση στην Haas δεν ήταν η τελευταία επίθεση σε σχολεία στη Συρία. Την επόμενη μέρα, στις 27 Οκτώβρη, τρια παιδιά σκοτώθηκαν από οβίδες που έριξαν οι αντικαθεστωτικοί σε ένα σχολείο στο ελεγχόμενο από κρατικές δυνάμεις Χαλέπι.

Κατά την διάρκεια του πολέμου στη Συρία, η εκπαίδευση βλήθηκε από συνεχόμενες επιθέσεις από τις δυνάμεις των αντικαθεστωτικών, αλλά και από τις δυνάμεις του καθεστώτος. Πάνω από δύο εκατομμύρια παιδιά που είναι σε σχολική ηλικία και βρίσκονται ακόμη μέσα στη χώρα δεν παρακολουθούν τα μαθήματα. Δεν υπάρχουν πλήρη στοιχεία για τις επιθέσεις στα σχολεία όλης της χώρας, παρόλα αυτά οι οργανισμοί των Ηνωμένων Εθνών επιχειρούν να προσμετρίσουν πληροφορίες από περιοχές ελεγχόμενες από την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση.

Σύμφωνα με την UNISEF, υπήρξαν 60 επιθέσεις στα σχολεία το 2015, σκοτώνοντας ένα σύνολο 591 μαθητών. Αυτό τον χρόνο, τα Ηνωμένα Έθνη έχουν καταγράψει 84 επιθέσεις σε σχολεία σε όλη τη Συρία με 69 παιδιά τουλάχιστον να χάνουν την ζωή τους και πολλά άλλα να τραυματίζονται.

Τον τελευταίο χρόνο, ο οργανισμός Save the Children ανέφερε ότι μεταξύ 2011-2014 τουλάχιστον οι μισές από τις 8500 επιθέσεις που σχετίζονται με την εκπαίδευση  παγκοσμίως έχουν λάβει χώρα στη Συρία. Μόνο το 2016, προσέθεσε, τα τρία τέταρτα των 60 σχολείων που στηρίζει στην Idlib και στο Χαλέπι έχουν πληγεί από βομβαρδισμούς.

Oι δάσκαλοι και οι οργανισμοί που προσφέρουν βοήθεια πιστεύουν ότι οι επιθέσεις στα σχολεία είναι προσχεδιασμένες.

Ο Abdul Hammami, διευθυντής του αμερικάνικου φιλανθρωπικού ιδρύματος Swasia, το οποίο λειτουργεί 14 σχολεία στην περιοχή Ghouta της Συρίας, πιστεύει ότι η συριακή κυβέρνηση και οι σύμμαχοι της στοχεύουν σε σχολεία με στόχο να καταστρέψουν το εκπαιδευτικό σύστημα και να δημιουργήσουν εικόνες χάους. “Θέλουν να δώσουν την εντύπωση ότι μάχονται κατά των εξτρεμιστών, ενώ φυσικά είναι οι ίδιοι που δημιουργούν  αυτή την κατάσταση,” είπε στο Al Jazeera.

Η Renad Da’ef,13, σκοτώθηκε στην επίθεση στο Haas [Μετά από παραχώρηση από τον Khaled Da’ef/ Al Jazeera]

 

H Zeidan πιστεύει ότι το κίνητρο βασίζεται στην καταστροφή της συριακής ταυτότητας: ‘‘Τα μικρά όνειρα των μελλοντικών δασκάλων και ιατρών μας έχουν σκοτωθεί από εγκληματίες που δεν γνωρίζουν την έννοια της συμπόνιας.’’

“Γνωρίζουν [η Ρωσία και το καθεστώς] ότι κανένας δεν πρόκειται να τιμωρηθεί για αυτά τα εγκλήματα. Είναι εγκληματίες πολέμου, διότι σκοτώνουν παιδιά σε ένα ιερό μέρος, το σχολείο”.

Οι Ρώσοι αξιωματούχοι αντιμετώπισαν με σκεπτικισμό την επίθεση στη Haas. Ένας εκπρόσωπος τους υποστήριξε ότι οι φωτογραφίες που απεικονίζουν τις συνέπειες [της επίθεσης] είναι “κατασκευασμένες στον υπολογιστή”. Την ίδια μέρα της επίθεσης στην Haas τα συριακά ΜΜΕ  μετέδωσαν την είδηση νεκρών “τρομοκρατών” στην περιοχή της Idlib, αλλά δεν ανέφεραν τίποτα για νεκρά ή τραυματισμένα παιδιά.

Αυτό ήταν πολύ διαφορετικό από την εμπειρία που βίωσε η Zeidan.

‘‘Ο δρόμος [έξω από το σχολείο] ήταν γεμάτος με πτώματα. Ένιωσα ότι δεν μπορούσα να κινηθώ – ειδικά όταν κοίταξα στα αριστερά μου και είδα τον ανιψιό του άντρα μου. Ήταν νεκρός.’’

Η ιστορία ενός από τους γονείς, του Khaled Da’ef, επίσης διαφέρει από την εκδοχή των γεγονότων που παρουσιάζουν οι Ρώσοι και των Σύριοι αξιωματούχοι. Η 13χρονη κόρη του Renad, μία άριστη μαθήτρια, σκοτώθηκε στη επίθεση στη Haas. ‘‘Το πρωινό της σφαγής την πήγα στο σχολείο δίνοντας της το καθημερινό της χαρτζιλίκι. Δεν περίμενα πως θα ήταν το τελευταίο αντίο”.

Η Συρία είχε ένα καλά αναπτυγμένο εκπαιδευτικό σύστημα στο παρελθόν. Οι δείκτες που αφορούσαν το ποσοστό γνώσης της γραφής ήταν μεγαλύτεροι από 90 % και για τα δύο φύλα· η εγγραφή στα σχολεία ήταν κάπου στο 100 %. Το πρόγραμμα σπουδών παρείχε συνολική παιδεία, παρόλα αυτά ελεγχόταν στενά και εξυμνούσε το κυβερνών μπααθικό κόμμα.

Παρόλα αυτά, καθώς η συριακή σύγκρουση χειροτέρευε οι δείκτες παρακολούθησης έπεσαν κάτω από το 50%, καθώς τα σχολεία βομβαρδίζονταν, ενώ άλλα μετατρέπονταν σε στρατιωτικές βάσεις και κέντρα βασανιστηρίων σύμφωνα με το Human Rights Watch, το οποίο διαθέτει αρχείο με συγκεκριμένα σχολεία που χρησιμοποιούνταν ως κέντρα κράτησης στη πόλη Homs.

Άλλα εγκαταλελειμμένα σχολεία στις περιοχές του Χαλεπίου και της Homs και στην αγροτική περιοχή της Δαμασκού έχουν μετατραπεί σε καταφύγια για εσωτερικούς μετανάστες. Σε περιοχές ελεγχόμενες από το καθεστώς, συμπεριλαμβανομένων των περιοχών Tartous και Latakia και της κεντρικής περιοχής της Δαμασκού, οι υπηρεσίες παροχής εκπαίδευσης συνεχίζουν. Παρόλα αυτά, σε αξιολόγηση της για το 2015 η UNISEF ,  αναλύοντας την επίδραση του πολέμου σε όλη τη Συρία, συνήγαγε το συμπέρασμα ότι οι γονείς οι οποίοι ζουν σε τέτοιες περιοχές ακόμη, φοβούνται να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο λόγω των υπαρχόντων κινδύνων στο δρόμο για ή στον περιβάλλοντα χώρο γύρω από τα σχολεία, τις τραυματικές εμπειρίες και τη φτώχεια.

Με σχολεία να βρίσκονται υπό κατάσταση επίθεσης είναι συχνά πολύ δύσκολο να πείσουν τους γονείς να στείλουν τα παιδιά τους σε αυτά τα οποία συνεχίζουν να λειτουργούν. Ακόμη και τα παιδιά πλέον τείνουν να συνδέουν το σχολείο με αρνητικές εικόνες.

‘’Τα παιδιά μας σιχαίνονται την λέξη ‘σχολείο’,” είπε η Zeidan. ‘’Ακόμη και εγώ έχω φοβηθεί  να πηγαίνω στο σχολείο. Απεχθάνομαι τη θέα των βιβλίων ή των σχολικών τσαντών – αποτελούν πλέον τρομακτικές αναμνήσεις.’’

To πρόβλημα εντείνεται από την έντονη φτώχεια: η οργάνωση Swasia έχει καταλήξει  να παρέχει πακέτα τροφίμων στις βαρύτερα πληγείσες οικογένειες της Ghouta, έτσι ώστε τα παιδιά να μην αναγκάζονται να εργάζονται για να αγοράσουν τα είδη πρώτης ανάγκης.

H Zeidan και τα δύο της παιδιά επιβίωσαν από το σχολείο. Αυτή και οι συνάδελφοι της συνεργάζονται έτσι ώστε να δίνουν μαθήματα στους μαθητές τους όπου και όταν είναι εφικτό. “Δεν θα τους αφήσουμε στην άγνοια. Έχουν το δικαίωμα στην εκπαίδευση, όπως όλα τα παιδιά του κόσμου.”

Στο ανατολικό Χαλέπι όπου μέχρι και 100,000 παιδιά παραμένουν υπό καθεστώς πολιορκίας, οι δάσκαλοι έχουν αντικαταστήσει τις συμβατικές αίθουσες με υπόγεια, στον φόβο των επιθέσεων στα παιδιά και σε ανοιχτούς χώρους, όπως παιδικές χαρές. Άλλα μέτρα ασφάλειας περιλαμβάνουν την αντικατάσταση των γυάλινων παραθύρων στις τάξεις με πλαστικά.

Αντίθετα, στην ελεγχόμενη από αντικαθεστωτικούς περιοχή της Idlib τα σχολεία έχουν μεταφερθεί υπόγεια, με στόχο να προστατεύσουν τα παιδιά από εναέριους βομβαρδισμούς, ενώ κάνουν μαθήματα και καθώς καταστρέφονται τα σχολεία.

Για την ώρα, οι δάσκαλοι, όπως η Zeidan, στο έδαφος της Συρίας φέρουν το βάρος της βίας και είναι μάρτυρες της ψυχικής οδύνης στη νεότερη γενιά της χώρας.

“Αγαπούσα την δουλειά μου στο σχολείο· ήταν ένα καλό σχολείο. Αγαπούσα τους μαθητές,’’ είπε η Zeidan.

“‘Ένα χάσμα γεμάτο από φόβο έχει παραμείνει στις καρδιές των μαθητών, των γονιών και των υπολοίπων κατοίκων της πόλης. Ότι απέμεινε δεν θα διαγραφεί από τις καρδιές τους εύκολα.”

 

Link: http://www.aljazeera.com/indepth/features/2016/11/attacks-schools-aim-destroy-syria-identity-161116092249174.html

Απάντηση