2018: μια πολυθεματική κριτική αποτίμηση

Scroll down to content

του Θεοφάνη Κοτσώνη

Πέραν των πρωτοχρονιάτικων οικογενειακών τραπεζιών και της γενικευμένης γιορτινής ατμόσφαιρας, εισερχόμενοι στο νέο έτος έχουμε συχνά ελπίδες για μία καλύτερη καθημερινότητα σε προσωπικό αλλά και παγκόσμιο επίπεδο. Για να γίνει όμως κάτι τέτοιο εφικτό, είμαστε αναγκασμένοι εκ των συνθηκών να εξετάζουμε και να αξιολογούμε τα γεγονότα του απελθόντος έτους, σε δημοσιονομικούς, πολιτικούς, κοινωνικούς ακόμα και περιβαλλοντολογικούς όρους. Μονάχα έτσι μπορούν να αποφευχθούν εκ νέου λάθη ή και να διορθωθεί μια αποτυχημένη πορεία, έστω εκ των υστέρων.

Καταρχάς, εις ότι αφορά το περιβάλλον, το 2018 ήταν μάλλον καταστροφικό. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ αλλά και άλλους Παγκόσμιους οργανισμούς όπως η Παγκόσμια Τράπεζα,  η γενιά μας είναι η τελευταία που μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα της κλιματικής αλλαγής, πριν η κατάσταση γίνει ανεξέλεγκτη. Το 2018 ανακηρύσσεται ως το έτος με την μεγαλύτερη συσσώρευση καυσαερίων στα μεγάλα αστικά κέντρα, με το 91 % του παγκόσμιου πληθυσμού να διαμένει σε μολυσμένες περιοχές, ενώ οι ειδικοί υποστηρίζουν πως ο πλανήτης αντέχει μετά βίας μόλις 1,5 βαθμούς Κελσίου παραπάνω(!). Υπό αυτό το πρίσμα, οι αξιωματούχοι ανά την υφήλιο είναι υποχρεωμένοι να επιστρέψουν σε συμφωνίες και κινήσεις(νομοθετικές και μη) ανάλογες -αν όχι εντατικότερες- της συμφωνίας των Παρισίων, ώστε να περιορίσουν τους ρύπους ανά κράτος και κατά συνέπεια να μειώσουν οτιδήποτε ρυπογόνο για το φυσικό μας περιβάλλον. Βέβαια, κάτι τέτοιο μοιάζει δυστυχώς ουτοπικό, καθώς μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ το 2017 από την προαναφερθείσα συμφωνία, σειρά φέρεται να έχει τώρα η Βραζιλία, με τον νεοεκλεχθέντα πρόεδρό της να έχει εξαγγείλει το ίδιο….

Σε Πολιτικό και Δημοσιονομικό επίπεδο, αν και η παγκόσμια ακραία φτώχεια βρίσκεται στο ιστορικά χαμηλότερο καταγεγραμμένο της σημείο,τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας είναι αμείλικτα: η οικονομική αποδυνάμωση των μικρομεσαίων, έχει τριπλασιαστεί με σχέση το 2016 και 17. Το μόνο αντίδοτο σε αυτή την τάση είναι η αλλαγή πλεύσης του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος σε συνεργασία με τις εκάστοτε κυβερνήσεις, σε ένα περισσότερο ελαστικό δημοσιονομικό περιβάλλον, όπου η μεικτή οικονομία θα μπορεί να εναρμονιστεί με τις ανάγκες της τάξης που στηρίζει οικονομικά τον κορμό της παγκόσμιας οικονομίας: των μικρομεσαίων. Μονάχα έτσι μπορεί να αποφευχθεί η περαιτέρω αγανάκτηση, ο φόβος για την ανεργία και συνεπώς η προσφυγή των περισσότερων σε αντιδραστικές πολιτικές εκδοχές, στον λεγόμενο λαϊκισμό των ακραίων στοιχείων.

Στα του οίκου μας, η Ευρώπη, όπως έχουμε ξαναπεί, δείχνει να έχει λάβει, έστω και καθυστερημένα, κάποια μηνύματα τα οποία αποτελούν προϊόν κοινωνικής αγανάκτησης, που με την σειρά της οφείλεται στην χρόνια οικονομική λιτότητα.Έτσι κάνοντας λεπτομερή σχεδιασμό για μετεξέλιξή του ESM (Ευρωπαϊκός μηχανισμός σταθερότητας) σε ENT (Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο) η Ε.Ε. ίσως καταφέρει να μην χρειαστεί ξανά στο μέλλον ξένα σώματα βοήθειας, όπως το ΔΝΤ, τα οποία απεδείχθησαν άπειρα εις ότι αφορά το κοινό Ευρωπαϊκό νόμισμα. Βέβαια κοινωνικές αντιδράσεις όπως αυτή των «κίτρινων γιλέκων», επαναφέρουν στο δημόσιο διάλογο τα απαράλλακτα και πλέον πασιφανέστατα προβλήματα της Ένωσης: την Γερμανική αδιαλλαξία σε οποιαδήποτε μεταρρυθμιστική τομή(ιδίως στις προτάσεις Μακρόν)  εξορθολογισμού των μηχανισμών της Ε.Ε, το κακό επικοινωνιακό υπόβαθρο σε σχέση με τις παρεμβάσεις της Ε.Ε. στα θέματα κρατών – μελών που ωφελούν κατ’ ουσίαν μονάχα τους εχθρούς της Ένωσης, αλλά και την ματαιότητα των υπερβολικών φόρων με μόνιμη αύξηση του πληθωρισμού και χαμηλές τιμές μείωσης της ανεργίας και ουσιαστικής, βιώσιμης, ανάπτυξης. Αν λοιπόν δεν θέλουμε να έχουμε και άλλες εκφάνσεις «κίτρινων γιλέκων» στην Ευρώπη αλλά και τον κόσμο, και να σταματήσουμε την επέλαση της ακροδεξιάς αλλά και των λαϊκιστών όλου του πολιτικού φάσματος, οφείλουμε να μεταρρυθμίσουμε το νομικό πλαίσιο, σε Ενωσιακό και μετέπειτα Εθνικό επίπεδο, ώστε οι φόροι να μην φαντάζουν δυσβάσταχτοι χωρίς την ανάλογη πραγματική ανάπτυξη της οικονομίας, που ισοδυναμεί με το καλύτερο επίπεδο διαβίωσης.

Είθε το 2019 να αποδειχθεί ένα έτος ορόσημο για την πορεία της ανθρωπότητας, κάτι το οποίο θα κριθεί στο αν μαθαίνουμε, ή όχι, από τα λάθη μας. Μάλιστα, όντας έτος πολλών εκλογικών αναμετρήσεων, η πορεία των γεγονότων βρίσκεται κυριολεκτικά, στο χέρι μας…

logo_transparent

H SAFIA (Student Association For International Affairs) δεν υιοθετεί ως Οργανισμός πολιτικές θέσεις. Οι απόψεις που δημοσιεύονται στο The SAFIA Blog αποδίδονται αποκλειστικά στους συγγραφείς  και δεν αντιπροσωπεύουν απαραίτητα τις απόψεις του Σωματείου, του Διοικητικού Συμβουλίου ή των κατά περίπτωση και καθ’οιονδήποτε τρόπο συνεργαζόμενων φορέων.

One Reply to “2018: μια πολυθεματική κριτική αποτίμηση”

  1. Για αυτή την αδιαλλαξία που αναφέρετε εσείς εδώ απ’ την πλευρά της Γερμανίας,
    εγώ θέλω να δω πώς είναι να καταρρέει η Ένωση :).

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: