Γερμανικές Αποζημιώσεις: το θέμα στην πραγματική του διάσταση

Scroll down to content

του Θεοφάνη Κοτσώνη

Αποτελεί ένα από τα διαχρονικότερα εθνικά θέματα πολιτικού και δημοσίου διαλόγου. Πολλάκις έχει συζητηθεί ανά κοινοβουλευτικές περιόδους, κατά τη διάρκεια διαφορετικών κυβερνήσεων, χωρίς όμως να έχει ποτέ διευθετηθεί οριστικώς ή έστω με σοβαρό και όχι σοβαροφανή τρόπο. Πρόκειται για ένα θέμα Ευρωπαϊκό και σε καμία περίπτωση μονάχα Ελληνικό, καθώς αξιώνει επανορθώσεις για ζητήματα που άπτονται του διεθνούς και Ενωσιακού δικαίου, αλλά και του ίδιου του απανταχού ηθικού και αξιακού κώδικα. Αν μη τι άλλο, τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας δεν έχουν ημερομηνία παραγραφής….

Στις 17 του Απρίλη, έγινε δεκτή από τη Βουλή, με ευρύτατη πλειοψηφία (πλην των γνωστών ναζιστόφρονων της Χ.Α.), η πρόταση του Προέδρου της Βουλής για την λεγόμενη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών, κοινώς η διεκδίκηση των χρηματικών αποζημιώσεων που οφείλονται στην Ελλάδα από τον Α’ και κυρίως από τις θηριωδίες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και εις ό,τι αφορά το θέμα του κατοχικού δανείου, του χρηματικού δηλαδή ποσού που είχε αναγκαστεί να δώσε τότε η Ελλάδα στο Γ΄Ράιχ, μέρος του οποίου χρησιμοποιήθηκε από τους Γερμανούς στο μέτωπο της Αφρικής. Η εν λόγω απόφαση έχει ιστορική και πολιτική σημασία καθώς βασίζεται σε ομόφωνες αποφάσεις 3 διαφορετικώς Κοινοβουλευτικών περιόδων (ΙΕ’, ΙΣΤ’ και ΙΖ’) και σε πορίσματα Διακομματικών επιτροπών, σε αποφάσεις  της Τράπεζας της Ελλάδος, του Λογιστηρίου και  του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους καθώς και άλλων αρμόδιων κρατικών φορέων.

Αν και η χρονική συγκυρία είναι ξεκάθαρα ψηφοθηρική, μιας και τα ευρήματα υπάρχουν εδώ και δεκαετίες ενώ τα πορίσματα ήδη από το 2014 έως και το 2016, ο τρόπος διεξαγωγής των αξιώσεων παίζει ρόλο, ιδιαίτερα σε διεθνές επίπεδο. Παρά το γεγονός ότι η Γερμανία επανέλαβε την πάγια της θέσης περί »ανύπαρκτου θέματος», φωνές εντός του Κοινοβουλίου της (όπως της αριστεράς αλλά και μεμονωμένων φιλελεύθερων βουλευτών) μιλούν για ηθική υποχρέωση καταβολής των αποζημιώσεων. Βέβαια το Γερμανικό πολιτικό σύστημα γνωρίζει πως αν ανοίξει ένα τέτοιο θέμα, ακόμα και σε επίπεδο διμερές, πολλές άλλες χώρες θα προβούν στην ίδια διαδικασία ζητώντας ομοίως την απόδοση ιστορικής και οικονομικής δικαιοσύνης. Και εκεί ακριβώς πρέπει να επενδύσει η Ελλάδα.

Καταρχάς, το θέμα πρέπει να αποφύγει την πολιτικώς καιροσκοπική εργαλειοποίηση, και να διατηρήσει την ευρύτατη Ελληνική στήριξη, ανεξαρτήτως αποτελέσματος εθνικών εκλογών. Σε διαφορετική περίπτωση δεν θα ληφθεί σοβαρά από την διεθνή κοινότητα. Μετέπειτα, το Ελληνικό Διπλωματικό Σώμα και το ΥΠΕΞ οφείλουν να απευθύνουν ρηματική διακοίνωση στα Ηνωμένα Έθνη, στην οποία θα εξηγούν τα επιχειρήματα των αξιώσεων, τα οποία είναι πάμπολλα και μπορούν μέχρι και σήμερα να αποδειχθούν εξόχως. Από πλευράς Ε.Ε., τα ελληνικά κόμματα μπορούν να προβούν σε εντολή προς τους ευρωβουλευτές τους, με σκοπό την κατάθεση πρότασης στο Ευρωκοινοβούλιο με θέμα τις Γερμανικές αποζημιώσεις, άποψη η οποία υπό τη σωστή πολιτική διακρατική – Ευρωπαϊκή συμμαχία θα υποστηριχθεί και από άλλες χώρες, όπως αποδείχτηκε και στο πρόσφατο παρελθόν με την πρόταση αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ποντίων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (η οποία βέβαια εν τέλει κακοδιαχειρίστηκε), και των Αρμενιών στο Γαλλικό και Ιταλικό. Στο ίδιο μήκος σχήματος, η χώρας μας σε επικοινωνία με χώρες όπως η Πολωνία, που αξιώνουν επίσης τις αποζημιώσεις αυτές, μπορούν να προβούν σε  ένα κοινό πλαίσιο διαπραγματευτικού διαλόγου με την Γερμανία, όπου από κοινού θα απαιτήσουν τα δέοντα. Με αυτό τον τρόπο η διεθνής προσοχή θα επικεντρωθεί στο ζήτημα αυτό και δεκάδες κράτη της Ευρωπαϊκής ηπείρου, αργά ή γρήγορα, θα συνταχθούν στην ίδια κατεύθυνση, με τελικό αποτέλεσμα την άσκηση βαρύτατης πίεσης στην άλλη πλευρά.

Η Γερμανία ήταν η πρώτη χώρα που ήδη από την κρίση του 2008 μέχρι και σήμερα, απαιτεί την αποπληρωμή συγκεκριμένων ποσών, ιδίως χωρών της Νότιας Ευρώπης, με τρόπο μάλιστα αδόκιμο έως και απροκάλυπτα εκβιαστικό. Χώρες όπως η Γαλλία και η Μ.Βρετανία έχουν πολλές φορές έρθει σε σύγκρουση με την προαναφερθείσα τακτική, χωρίς όμως να φτάσουν στα άκρα για την διαφορετική τους οπτική. Ήρθε λοιπόν η ώρα για την χρήση της ίδιας επιχειρηματολογίας αλλά αυτή τη φορά εναντίον εκείνων που την πρωτοάρθρωσαν. Ήρθε η ώρα, με πρωτεργάτη την Ελλάδα και άλλες καταπονεμένες (κατά τη διάρκεια των παγκόσμιων πολέμων) χώρες να συσπειρώσουν  την διεθνή και Ευρωπαϊκή γνώμη υπέρ της αποπληρωμής αυτών των πρωτοφανών καταστροφών. Εξάλλου, όπως στήριζε και στηρίζει η Γερμανία σε εκατοντάδες eurogroups: «Τα κράτη έχουν συνέπεια και άρα πρέπει να τηρούν τις δεσμεύσεις και υποχρεώσεις τους»…

logo_transparent

H SAFIA (Student Association For International Affairs) δεν υιοθετεί ως Οργανισμός πολιτικές θέσεις. Οι απόψεις που δημοσιεύονται στο The SAFIA Blog αποδίδονται αποκλειστικά στους συγγραφείς  και δεν αντιπροσωπεύουν απαραίτητα τις απόψεις του Σωματείου, του Διοικητικού Συμβουλίου ή των κατά περίπτωση και καθ’οιονδήποτε τρόπο συνεργαζόμενων φορέων.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: